21 december - 22 december 2023
Arthur's Pass | West Coast & Canterbury | Zuidereiland | Nieuw-Zeeland
Carters Beach TOP 10 Holiday Park
Parkeerplaats bij Christchurch Airport
Spaceship Dream Sleeper Mini
De laatste dag van onze rondreis door Nieuw-Zeeland is aangebroken. Na één maand reizen door dit fantastische land komt er helaas alweer een einde aan. We willen er nog iets van maken dus we besluiten om via de Arthur’s Pass terug naar Christchurch te rijden. Deze adembenemende bergpas vol met overweldigende uitzichtpunten mag met recht een toeristische route genoemd worden.
De Arthur’s Pass is een iconische route die het westen en het oosten van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland verbindt tussen de West Coast regio en Christchurch. Deze route is iets langer rijden dan via de noordelijke Lewis Pass, maar deze omweg is zeker de moeite waard! We maakten in 2019 per toeval kennis met deze beroemde bergpas toen we zo enorm moesten omrijden vanuit Murchison naar Franz Josef. Ondanks het slechte weer, waren we destijds al diep onder de indruk van het ruige berggebied waar je doorheen rijdt. We reden van oost naar west, nu is het andersom. Destijds hadden we geen tijd om ergens stil te staan en de omgeving te ontdekken, nu zijn we wel in de gelegenheid om volop te genieten van de spectaculaire landschappen. Bovendien is het nu zonnig weer. Ideaal dus om de bezienswaardigheden van de Arthur’s Pass te bewonderen.
We rijden vanuit Westport naar het zuiden richting het begin van Arthur’s Pass, met een korte tussenstop bij de zeehondenkolonie bij Cape Foulwind.
Onze eerste stop op de Arthur’s Pass is bij een uitzichtpunt net voor Otira. Hier rijden we eerst door een overdekt stukje weg in een bocht, waarna we kort een bijzondere waterval passeren die het water over de weg heen de vallei in leidt. In 2019 regende het hier keihard, wat de waterval destijds extra spectaculair maakte. Nu genieten we vanaf het uitzichtpunt van vrij zicht op de overdekte bocht en de waterval.
Een paar honderd meter verder, rijden we over het 35 meter hoge Otira Viaduct waar we vlak daarna uitzicht op hebben vanaf het Otira Viaduct Lookout. Hier zie je pas goed hoe smal en diep de bergpas is waar je doorheen rijdt bij de Arthur’s Pass. Een gaaf beeld! Het Otira Viaduct is ongeveer 440 meter lang en werd in 1999 geopend.
Arthur’s Pass is niet alleen de naam van de bergpas, maar ook de naam van het enige gehucht op deze weg met een hostel, motel, restaurant en een paar winkeltjes. Het stelt allemaal zeer weinig voor. Ook beginnen vanaf hier een aantal wandelingen. Wij stoppen hier om de 2 km lange heen- en terug wandeling naar de Devils Punchbowl Waterfall te maken. Een wandelpad leidt ons in 45 minuten heen en terug naar de 131 meter hoge waterval. Een korte hike, maar het parcours naar de waterval is wel steil. Dit is het zeker waard, wat een krachtige waterval!
De laatste activiteit van deze dag door Arthur’s Pass is ook meteen de laatste activiteit van onze Nieuw-Zeeland rondreis. We stoppen bij Castle Hill Conservation Area, dit is een indrukwekkend natuurgebied dat bekendstaat om zijn gigantische kalkstenen rotsformaties. De grote rotsblokken middenin een heuvelachtig groen veld creëren een surrealistisch beeld. Het is een heilige plek voor de Maori’s. We kunnen ons dit goed voorstellen, want deze plek heeft zeker iets spiritueels.
In het begin is het nog druk met mensen die een uitgebreide fotoshoot doen, maar zodra je aan de wandeling begint tussen de rotsen vind je rust. De wandeling kan zowel linksom of rechtsom gemaakt worden.
De mysterieuze rotsformaties, uitgesleten door duizenden jaren van erosie, doen denken aan een middeleeuws kasteel en vormen een surrealistisch landschap. Dit gebied heeft niet alleen grote culturele betekenis voor de Maori, het werd door de Dalai Lama zelfs "het spirituele centrum van het universum" genoemd.
Een mooie plek om onze tweede en nu toch (voorlopig) echt laatste Nieuw-Zeeland rondreis af te sluiten. Je kunt ook nog allemaal zijpaden nemen tussen de rotsen door, maar wij houden het bij de hoofdpaden waarna we in half uurtje weer terug bij de auto zijn.
We vliegen de volgende ochtend al om 6:10 uur van Christchurch naar Melbourne en dat betekent dat we dus al rond 4 uur ‘s nachts op het vliegveld moeten zijn. We moeten daarvoor ook nog de auto inleveren bij verhuurbedrijf Spaceship dus dit is vanzelfsprekend een nacht van niks. We eten bij een Mexicaans restaurantje bij een grote parkeerplaats dicht bij het vliegveld. Hier zijn allemaal eettentjes en een supermarkt waarna we op deze parkeerplaats onze backpacks inpakken en nog een paar uurtjes proberen te slapen. Tussendoor douchen we nog op het vliegveld, ook hier is de CamperMate app super handig voor om te zien waar gratis douches in de buurt zijn. Alles bij elkaar een bijzondere ervaring, maar het plan slaagt.
Arthur’s Pass is zeker de moeite waard om hier een kleine omweg voor te maken. Vorige keer dat we hier doorheen reden, was het al indrukwekkend om door het grote bergachtige niemandsland te rijden. Nu is het leuk dat we op een paar plekjes kunnen stoppen zodat we de highlights kunnen bewonderen. Je kunt in de Arthur’s Pass hikes maken, een waterval bewonderen en vooral genieten van de fantastische uitzichten. Het is een ware belevenis om hier doorheen te rijden.
✅ De autorit door deze smalle bergpas blijft je bij.
✅ Arthur’s Pass biedt talloze uitkijkpunten.
✅ Bij de Devils Punchbowl Waterfall en Castle Hill Conservation Area kun je genieten van de bijzondere natuurlandschappen.
❌ Onderweg zijn er nauwelijks faciliteiten, dus houd hier rekening mee bij het plannen van je reis.
TIP: neem de tijd om door deze bergpas te rijden zodat je maximaal kunt genieten van de ervaring die het is om de Arthur’s Pass te doorkruisen.